Okrągłe rocznice są nonsensem - wynikają z przypadkowego stosowania systemu dziesiętnego.
Okrągłe rocznice to kulturowe iluzje znaczenia, wynikające z arbitralnego systemu dziesiętnego, maskujące ludzką potrzebę sensu i organizacji czasu.
Cytat Stefana Kisielewskiego, „Okrągłe rocznice są nonsensem - wynikają z przypadkowego stosowania systemu dziesiętnego”, choć z pozoru prosty i ironiczny, otwiera fascynującą perspektywę na ludzkie konstruowanie znaczeń i relację z czasem. Z psychologicznego punktu widzenia, Kisielewski celnie demaskuje iluzję obiektywnej doniosłości, którą przypisujemy pewnym momentom w liniowym przepływie czasu.
Filozoficzne Podłoże:
Na poziomie filozoficznym, wypowiedź Kisielewskiego koresponduje z koncepcjami krytyki języka i arbitralności znaków. System dziesiętny jest konwencją, kulturowym konstruktem, który ułatwia nam liczenie, ale nie ma inherentnej wartości metafizycznej. Przypisywanie szczególnej wagi liczbie 10, 20, 50 czy 100 jest aktem kulturowej projekcji, formą antropomorfizacji czasu. Czas sam w sobie jest konceptualizowany jako ciągły, a ludzka potrzeba organizacji i kategoryzacji przejawia się w „porcjowaniu” go na jednostki, którym następnie nadajemy symboliczne znaczenie.
Psychologiczne Mechanizmy:
Z perspektywy psychologicznej, głównym mechanizmem stojącym za celebrowaniem okrągłych rocznic jest poszukiwanie sensu i potrzeba uhonorowania. Ludzki umysł naturalnie dąży do rozpoznawania wzorców i tworzenia narracji. Jubileusze stanowią punkty orientacyjne w naszej autobiograficznej pamięci, ułatwiając retrospekcję i bilans. Dają pretekst do refleksji nad przemijaniem, dokonaniami, stratami. To swego rodzaju mentalne „kotwice”, które pomagają nam organizować i interpretować bieg życia.
Co więcej, celebracja okrągłych rocznic może być wzmocniona przez potrzeby społeczne. Jest to okazja do wspólnotowego przeżywania, utrwalania tożsamości grupowej (np. rocznice państwowe) lub rodzinnej. Rituały związane z rocznicami wzmacniają więzi i dają poczucie przynależności. Ironia Kisielewskiego polega na tym, że te głęboko zakorzenione potrzeby manifestują się przez całkowicie arbitralne ramy liczbowe.
Implikacje dla Pojmowania Czasu:
Cytat zachęca do głębszej refleksji nad tym, jak konstruujemy czas i jak te konstrukcje wpływają na nasze postrzeganie rzeczywistości. Sugeruje, że prawdziwa wartość wydarzeń nie leży w ich cyfrowym umiejscowieniu, lecz w ich subiektywnym znaczeniu i wpływie na nasze życie. Równie dobrze możemy świętować 17. rocznicę, jeśli to ona ma dla nas szczególne znaczenie, de facto, jest ona tak samo „ważna” czy „nieważna” jak 20. czy 50. rocznica, jeśli popatrzymy na to z czysto matematycznego punktu widzenia. Kisielewski zatem, podważając cyfrową arbitralność, zaprasza nas do autonomicznego nadawania sensów.