Każdy z nas ma ulubioną strategię, gdy sytuacja robi się trudna — jeden walczy, inny zamiera, jeszcze inny próbuje wszystkim dogodzić. Sprawdź, który mechanizm przetrwania kieruje Twoimi reakcjami pod presją i co się za nim kryje.
To, jak kochasz i jak jesteś kochana, zaczęło się dużo wcześniej niż myślisz. Nosisz w sobie scenariusz relacji zapisany w dzieciństwie — i dzisiaj nieświadomie go odtwarzasz. Zobacz, który z niego najsilniej wpływa na Twoje bliskie związki.
Każdy z nas nosi maskę, która kiedyś pomogła przetrwać — idealnego, silnego, niewidzialnego albo zawsze uśmiechniętego. Sprawdź, jaki mechanizm ochronny wykształcił się w Tobie i czy nadal Ci służy.
Czy potrafisz panować nad emocjami, gdy sytuacja robi się trudna? Rozwiąż krótki psychotest i sprawdź, jak dobrze kontrolujesz swoje emocje i jak reagujesz w stresujących sytuacjach.
Współczesny człowiek coraz częściej żyje w przekonaniu, że stres jest czymś, z czym należy się uporać. Podejście polegające na zwalczaniu stresu jest z góry skazane na porażkę. Ze stresem nie da się wygrać. Walka sama w sobie jest bowiem formą stresu, więc dokładanie jej do układu nerwowego nie prowadzi do ulgi, ale do eskalacji.
Aby zrozumieć to, co dzieje się między matką a córką, trzeba spojrzeć szerzej niż na samą relację – także na własne doświadczenia z dzieciństwa i rodzinne wzorce. To, co matka daje córce, nie jest wyłącznie wynikiem jej osobistych wyborów. W dużej mierze odtwarza to, czego sama doświadczyła w relacji ze swoją matką.
Przez długi czas psychologia koncentrowała się przede wszystkim na cieniu. To, co wyparte i mroczne, stało się centralnym obszarem pracy terapeutycznej i tak zdominowało myślenie o psychice, że zaczęliśmy wierzyć, iż człowiek składa się głównie z tego, co boli i wymaga naprawy. Tymczasem cień to tylko połowa obrazu człowieka.
Jedną z najgłębszych ran w relacjach jest potrzeba bycia wybraną. Nie jest to zwykłe pragnienie miłości czy bliskości, lecz głęboka, często nieuświadomiona potrzeba potwierdzenia własnej wartości poprzez drugą osobę. Dla wielu kobiet bycie wybraną oznacza: jestem wystarczająca, jestem ważna, zasługuję na miłość.
Na poziomie psychologicznym intensywność bardzo często nie jest wyrazem miłości, lecz sposobem regulowania wewnętrznego braku bezpieczeństwa. Nie dzieje się to świadomie – jest raczej próbą poradzenia sobie z lękiem, niż dowodem emocjonalnej niedojrzałości.
Ego zaczyna być traktowane nie jako centrum tożsamości, lecz jako obiekt obserwacji. Coś, na co można spojrzeć z dystansu i czego nie trzeba bezkrytycznie słuchać. To przesunięcie jest subtelne, ale ważne. Oznacza odejście od utożsamiania się z każdym impulsem i reakcją.