W sztuce trzeba zawsze celować trochę wyżej niż się trafia.
Zawsze dąż do ideału przekraczającego aktualne możliwości, by stymulować rozwój i osiągnąć więcej niż cel realny.
Cytat Giacomo Manziego, „W sztuce trzeba zawsze celować trochę wyżej niż się trafia”, emanuje głębokim wglądem w naturę twórczości i rozwoju osobistego, wykraczając daleko poza samo rzemiosło artystyczne. Z perspektywy psychologicznej, jego sedno tkwi w koncepcji
przekraczania granic
, ciągłego dążenia do ideału, który jest jednocześnie
niedostępny i motywujący
.
To nie jest zachęta do nierealistycznych oczekiwań, ale raczej do przyjęcia postawy
poznawczej dysonansowej
w zdrowy sposób.
Ustanawianie ambitnych, wręcz
niedosięgalnych
celów, aktywuje mechanizmy psychiczne, które stymulują kreatywność, innowacyjność i nieustanne poszukiwanie nowych rozwiązań. Brak takiego wyzwania prowadziłby do stagnacji, poczucia rutyny i w konsekwencji do utraty pasji. W sztuce, ale i w życiu, ten „wyższy cel” działa jak magnes,
kierując uwagę i energię na proces rozwoju
, a nie tylko na sam produkt końcowy.
W świecie, który każe Ci być kimś, odważ się być sobą.
Radykalna samoakceptacja to zaproszenie do wewnętrznej wolności.
Zobacz, czym jest i jak wiele może Ci dać!
Manzi sugeruje, że prawdziwa wartość wysiłku leży w dążeniu, a nie w perfekcyjnym osiągnięciu. To, co „trafiamy”, jest często wypadkową naszych ograniczeń, umiejętności i okoliczności, ale to, „
co celujemy wyżej
”, odzwierciedla nasze aspiracje, wizję i potencjał. Psychologicznie, to ustawienie poprzeczki ponad aktualne możliwości generuje
wewnętrzne napięcie
, które jest
niezbędne do wzrostu
. W ten sposób, nawet jeśli nie osiągniemy zamierzonego ideału, nasze „trafienie” będzie znacznie lepsze niż gdybyśmy celowali tylko w to, co realistycznie osiągalne.
To przekonanie jest zgodne z koncepcją strefy najbliższego rozwoju Wygotskiego, gdzie wyzwania nieco przekraczające obecne umiejętności są optymalne dla uczenia się.
W konsekwencji, cytat ten jest manifestem
proaktywnego podejścia do życia i twórczości
, gdzie nieustanne dążenie do doskonałości i otwartość na
niepowodzenia
są kluczem do osiągnięcia prawdziwej satysfakcji i rozwoju.