Ze wszystkich istot najtrudniejszy do poznania i zgłębienia jest człowiek; najwięcej jest w nim bowiem dwoistości i udawania, ukrywania i sztuczności; kryje też w sobie bardzo wiele najrozmaitszych przybudówek i zakamarków.
Człowiek to labirynt dwoistości, udawania, ukrywania i sztuczności, co czyni go najtrudniejszym do poznania i zgłębienia, pełnym psychicznych zakamarków.
Głębokie Zgłębianie Ludzkiej Złożoności: Refleksje Pierre'a Charona
Cytat Pierre'a Charona, „Ze wszystkich istot najtrudniejszy do poznania i zgłębienia jest człowiek; najwięcej jest w nim bowiem dwoistości i udawania, ukrywania i sztuczności; kryje też w sobie bardzo wiele najrozmaitszych przybudówek i zakamarków”, odzwierciedla nadzwyczajnie trafne i ponadczasowe spostrzeżenie na temat natury ludzkiej, które ma fundamentalne implikacje zarówno filozoficzne, jak i psychologiczne. Psychologicznie, słowa Charona dotykają sedna tego, co czyni ludzką psychikę tak fascynującą i jednocześnie tak frustrująco trudną do zrozumienia. Dwoistość, o której wspomina Charon, może być interpretowana w świetle wielu koncepcji psychologicznych. Możemy myśleć o niej jako o konflikcie między instynktownym „id” a społecznym „superego” w psychoanalizie Freuda. Człowiek jest areną walki między pragnieniami pierwotnymi a wymogami moralnymi i społecznymi. Ta wewnętrzna sprzeczność generuje napięcia, które z kolei prowadzą do kreatywnych, lecz często zniekształconych, sposobów wyrażania siebie. Udawanie i ukrywanie to z kolei mechanizmy obronne, opisane w psychologii jako sposoby radzenia sobie z lękiem, wstydem czy poczuciem winy.
Ranisz siebie, bo chronisz
wewnętrzne dziecko?
To ta odrzucona część Ciebie, która wciąż czeka na poczucie bezpieczeństwa, uznanie i miłość. I tylko Ty możesz ją nimi obdarzyć🤍
Sztuczność odnosi się do kreowania pewnego obrazu siebie, fasady, która ma chronić wrażliwe wnętrze lub spełniać oczekiwania społeczne — to, co Carl Rogers nazwałby „fałszywym ja”. „Przybudówki i zakamarki” obrazowo ukazują tę złożoność, warstwowość osobowości, gdzie obok świadomych przekonań i motywacji, istnieją nieświadome pragnienia, traumy, wyparte emocje. Każdy „zakamarek” to potencjalne źródło niespodziewanych zachowań, sprzecznych reakcji, a nawet patologii. Z filozoficznego punktu widzenia, cytat wpisuje się w tradycję myśli, która uznaje człowieka za istotę egzystencjalnie naznaczoną, nieposiadającą z góry ustalonej esencji, lecz tworzącą się w procesie życia. Ta ciągła ewolucja i możliwość radykalnej zmiany sprawia, że człowiek jest dla siebie samego nieustającą zagadką. Ostatecznie, słowa Charona to przypomnienie o pokorze, jakiej wymaga próba zrozumienia drugiego człowieka – i siebie samego.
W świecie, który każe Ci być kimś, odważ się być sobą.
Radykalna samoakceptacja to zaproszenie do wewnętrznej wolności.
Zobacz, czym jest i jak wiele może Ci dać!