
Jakże piękny jest człowiek, jeżeli jest człowiekiem.
Prawdziwe piękno człowieka leży w jego zdolności do przejawiania autentycznych, pozytywnych cech ludzkich, takich jak empatia, moralność i samorealizacja.
Cytat Menandra, „Jakże piękny jest człowiek, jeżeli jest człowiekiem”, jest zdaniem, które na pierwszy rzut oka wydaje się tautologiczne, lecz w swej prostocie kryje głęboką mądrość filozoficzno-psychologiczną. Jest to zdanie o charakterze normatywnym i afirmatywnym, które wskazuje na esencjonalną kondycję człowieczeństwa jako źródło piękna. Nie jest to piękno estetyczne w powierzchownym sensie, lecz piękno rozumiane jako integralność, spójność i optymalne funkcjonowanie w ramach ludzkiej natury.
Z psychologicznego punktu widzenia, Menander sugeruje, że piękno człowieka nie jest dane mu z urodzenia jako pewnik. Jest to raczej stan, do którego należy dążyć, i który manifestuje się, gdy jednostka w pełni rozwija i przejawia swoje ludzkie cechy. Co to znaczy „być człowiekiem”? Znaczy to akceptować i rozwijać swoje zdolności do empatii, racjonalnego myślenia, moralnego postępowania, autentyczności, zdolności do miłości, budowania relacji i dążenia do samorealizacji. Kiedy człowiek odchodzi od tych fundamentalnych atrybutów – przez okrucieństwo, ignorancję, hipokryzję, czy brak szacunku dla życia – wtedy, choć biologicznie pozostaje Homo sapiens, psychologicznie i etycznie traci coś ze swojego „człowieczeństwa”, a tym samym z pierwotnego piękna.

Ranisz siebie, bo chronisz
wewnętrzne dziecko?
To ta odrzucona część Ciebie, która wciąż czeka na poczucie bezpieczeństwa, uznanie i miłość. I tylko Ty możesz ją nimi obdarzyć🤍
Cytat ten można interpretować jako wezwanie do autentyczności i zgodności z własną, pozytywną naturą. Psychologia humanistyczna, z Carlem Rogersem i Abrahamem Maslowem na czele, podkreśla znaczenie dążenia do bycia „w pełni funkcjonującą osobą” – kimś, kto jest w zgodzie ze sobą, realizuje swój potencjał i żyje w sposób etyczny. Piękno, w tym ujęciu, jest efektem tego procesu, odzwierciedleniem wewnętrznej harmonii i dojrzałości. Jest to piękno wynikające z moralnej integralności, mądrości i dobroci, które są manifestacją pełni człowieczeństwa. W szerszym kontekście, jest to przekonanie, że prawdziwa wartość i godność człowieka leży w jego zdolności do bycia szlachetnym, etycznym i dobrym, a nie tylko w jego biologicznym istnieniu.

W świecie, który każe Ci być kimś, odważ się być sobą.
Radykalna samoakceptacja to zaproszenie do wewnętrznej wolności.
Zobacz, czym jest i jak wiele może Ci dać!