Ten tylko jest człowiekiem, którego obchodzą do żywego losy ludzkie, a te nie kończą się na sferze uczuć osobistych i cierpień jednostkowych.
Człowieczeństwo to empatia i aktywne zaangażowanie w losy innych, wykraczające poza osobiste cierpienie i egoizm.
Cytat Juliana Marchlewskiego przenika głęboko w istotę ludzkiego doświadczenia, kreśląc granicę między płytkim egzystowaniem a autentycznym człowieczeństwem. Autor zdaje się sugerować, że prawdziwe człowieczeństwo nie może być redukowane do introspektywnego zanurzenia w osobistych emocjach, pragnieniach czy cierpieniach. Zamiast tego, rozumie je jako świadome i aktywne zaangażowanie w szerszy kontekst ludzkiej wspólnoty.
Z psychologicznego punktu widzenia, Marchlewski dotyka tu fundamentalnych koncepcji humanistyki i psychologii społecznej. Odwołuje się do idei transcendencji ego, czyli zdolności człowieka do wykraczania poza własne „ja” i identyfikowania się z czymś większym. Psychologia humanistyczna, z Maslowem na czele, podkreśla znaczenie autotranscendencji jako najwyższego poziomu rozwoju osobistego, gdzie jednostka odczuwa potrzebę służenia innym i współtworzenia lepszego świata. Sformułowanie „do żywego” wskazuje na głęboką empatię – nie tylko rozumienie, ale i odczuwanie cierpienia innych, co jest kluczowym elementem więzi społecznych i moralności. Ta zdolność do współodczuwania leży u podstaw altruizmu i postaw prospołecznych.
Ranisz siebie, bo chronisz
wewnętrzne dziecko?
To ta odrzucona część Ciebie, która wciąż czeka na poczucie bezpieczeństwa, uznanie i miłość. I tylko Ty możesz ją nimi obdarzyć🤍
Kontekst cytatu, biorąc pod uwagę tożsamość Marchlewskiego jako działacza społecznego i politycznego, mocno akcentuje jego charakter. Nie jest to jedynie wezwanie do ogólnej „dobroci”, ale apel o aktywne zaangażowanie w sprawy społeczne, polityczne i ekonomiczne, które kształtują losy ludzi. Oznacza to, że człowiek prawdziwie ludzki nie może pozostać obojętny na niesprawiedliwość, ubóstwo, konflikty czy dyskryminację, nawet jeśli te problemy nie dotyczą go bezpośrednio. Indywidualne cierpienie, choć ważne, splata się z cierpieniem zbiorowym. Brak zainteresowania szerszym kontekstem ludzkiej egzystencji prowadzi do alienacji i spłyca sens życia. Marchlewski zdaje się przekonywać, że unikanie zaangażowania w te „większe” sprawy jest równoznaczne z rezygnacją z pełni ludzkiego doświadczenia i redukowaniem się do bytu skupionego jedynie na sobie. W istocie, cytat ten stanowi przestrogę przed narcyzmem i egocentryzmem, zachęcając do budowania tożsamości w oparciu o poczucie wspólnoty i odpowiedzialności.
W świecie, który każe Ci być kimś, odważ się być sobą.
Radykalna samoakceptacja to zaproszenie do wewnętrznej wolności.
Zobacz, czym jest i jak wiele może Ci dać!