Jaka się wybiera filozofię, to zależy od tego, jakim się jest człowiekiem.
Wybór filozofii odzwierciedla naszą osobowość, doświadczenia i wewnętrzne potrzeby, będąc lustrem tego, kim jesteśmy.
Filozofia jako Lustro Jaźni i Kontekstu
Cytat Johanna Gottlieba Fichtego, „Jaka się wybiera filozofię, to zależy od tego, jakim się jest człowiekiem”, stanowi głębokie filozoficzno-psychologiczne spostrzeżenie dotyczące nierozerwalnego związku między subiektywnym doświadczeniem, strukturą osobowości a preferencjami poznawczymi w zakresie systemów myślowych. Nie jest to jedynie stwierdzenie o gustach intelektualnych, ale fundamentalne wskazanie na to, że filozofia, zamiast być obiektywnym, czysto racjonalnym wyborem, jest ściśle uwarunkowana wewnętrznym światem jednostki.
Z psychologicznego punktu widzenia, wybór filozofii można postrzegać jako akt tożsamościowy. Nasze fundamentalne przekonania na temat świata, dobra, zła, sensu życia, są głęboko zakorzenione w naszych
doświadczeniach rozwojowych, traumach, sukcesach, relacjach z bliskimi i kulturze, w której wzrastamy
Ranisz siebie, bo chronisz
wewnętrzne dziecko?
To ta odrzucona część Ciebie, która wciąż czeka na poczucie bezpieczeństwa, uznanie i miłość. I tylko Ty możesz ją nimi obdarzyć🤍
. Człowiek lękający się niepewności będzie prawdopodobnie skłaniał się ku systemom filozoficznym oferującym stabilność, porządek i absolutne prawdy – np. ku dogmatycznym teologiom czy racjonalistycznym uniwersalizmom. Z kolei osoba ceniąca wolność, indywidualizm i sceptycyzm może naturalnie inklinować ku egzystencjalizmowi, relatywizmowi lub postmodernizmowi. Filozofia staje się w tym ujęciu nie tylko zestawem idei, ale narzędziem do rozumienia i radzenia sobie z własnym istnieniem. To, jakie pytania zadajemy i jakich odpowiedzi szukamy, jest odzwierciedleniem naszych wewnętrznych konfliktów, nadziei i lęków. Dla Fichtego, kluczowe było pojęcie Ja, które jest aktywnym podmiotem, warunkującym nasz ogląd rzeczywistości. Oznacza to, że nie tylko pasywnie wybieramy filozofię, ale czynnie ją konstruujemy, internalizując te elementy, które rezonują z naszym wewnętrznym „ja”.
Kontekst psychologiczny
Kontekst psychologiczny jest tu również bardzo ważny. Nasza wiodąca osobowość, nasz temperament, styl radzenia sobie z problemami, a nawet mechanizmy obronne, wszystkie te elementy kształtują naszą „filozofię” życia. Osoba o wysokiej potrzebie kontroli może preferować filozofie deterministyczne, podczas gdy ktoś o wysokim poziomie empatii może skłaniać się ku etyce troski. Wybór filozofii jest zatem dynamicznym procesem, w którym nasze życie wewnętrzne i doświadczenia zewnętrzne wzajemnie się przenikają i kształtują nasze fundamentalne ramy pojęciowe, przez które postrzegamy i interpretujemy świat. To rodzaj metakognitywnego lustra, w którym odbija się nasza psychika i historia.