
Wydaje się, że w historii zawarta jest tylko negatywna nauka. Zapamiętujmy krzywdy wyrządzone innym, żeby im nigdy ich nie darować.
Canetti wskazuje, że historia uczy nas głównie o krzywdach, a pamiętanie o nich bez darowania to forma obrony przed powtórzeniem zła.
Głębokie rozumienie cytatu Eliasa Canettiego: „Wydaje się, że w historii zawarta jest tylko negatywna nauka. Zapamiętujmy krzywdy wyrządzone innym, żeby im nigdy ich nie darować.”
Słowa Canettiego dotykają fundamentalnej, ciemnej strony ludzkiej psychiki i sposobu, w jaki jednostki oraz grupy społeczne konstruują swoją tożsamość i postrzegają przeszłość. To stwierdzenie to nie tyle wezwanie do pielęgnowania urazy, co gorzka diagnoza pewnego mechanizmu obronnego i społecznego, który często dominuje w ludzkiej perspektywie historycznej.

Odzyskaj wewnętrzny spokój i pewność siebie.
Zbuduj trwałe poczucie własnej wartości.
Filozoficzno-psychologiczne kontekstualizowanie:
Na poziomie filozoficzno-egzystencjalnym cytat ten odnosi się do sposobu, w jaki człowiek, mierząc się z traumą, niesprawiedliwością i cierpieniem, próbuje nadać im sens. Negatywna nauka historii, o której mówi Canetti, to nauka oparta na zapamiętywaniu i utrwalaniu krzywd jako swego rodzaju ostrzeżenia lub podstawy tożsamości. Nie chodzi tu o naukę w sensie rozwoju czy postępu, ale o naukę przez pryzmat nieodpuszczania i niezapominania. To postawa, która może prowadzić do kumulacji żalu i resentymentu, stając się paliwem dla przyszłych konfliktów.
Psychologiczne znaczenie:
Z perspektywy psychologicznej, cytat ten wskazuje na głęboko zakorzenione mechanizmy obronne i poznawcze. Utrwalenie krzywd może być formą radzenia sobie z bólem i poczuciem niesprawiedliwości. Jest to próba odzyskania kontroli, a także zabezpieczenia się przed powtórzeniem traumatycznych doświadczeń. Jednakże, jak sugeruje Canetti, ta „nauka” jest deficytowa – zamiast prowadzić do uzdrowienia i przebaczenia, skutkuje zamknięciem się w spirali resentymentu. Zapamiętywanie krzywd, by ich nie darować, staje się kotwicą, która uniemożliwia uwolnienie się od przeszłości. Na poziomie indywidualnym taka postawa może prowadzić do chronicznego gniewu, obniżonego samopoczucia i niemożności budowania zdrowych relacji. Na poziomie społecznym zaś, może cementować podziały, napędzać cykle zemsty i uniemożliwiać pojednanie. To psychologiczne zjawisko świadczy o tym, jak silnie traumy i poczucie krzywdy mogą wpływać na kształtowanie się tożsamości i narracji historycznych, prowadząc do tego, co Canetti określa jako „negatywną naukę”.