Miłość to partia kart, w której wszyscy oszukują: mężczyźni, by wygrać, kobiety, by nie przegrać.
Miłość to gra strategiczna. Mężczyźni "oszukują", by zdobyć partnerkę i potwierdzić wartość, kobiety, by utrzymać partnera i uniknąć utraty bezpieczeństwa.
Miłość jako gra strategiczna: Oszustwo, zwycięstwo i przetrwanie w ludzkich relacjach
Cytat Alfreda Hitchcocka, choć lakoniczny, oferuje niezwykle przenikliwą perspektywę na naturę miłości, postrzegając ją nie jako idealistyczne połączenie dusz, lecz jako złożoną grę strategiczną, w której dominuje motyw oszustwa – bądź to świadomego, bądź nieświadomego. Z perspektywy psychologii humanistycznej, która podkreśla dążenie do samorealizacji i autentyczności, taka wizja może wydawać się cyniczna. Jednakże, z punktu widzenia psychologii ewolucyjnej i psychodynamiki, cytat ten rzuca światło na głębokie, pierwotne mechanizmy rządzące ludzkimi interakcjami w kontekście miłosnym.
Hitchcock przedstawia miłość jako „partię kart” – metaforę, która natychmiast sugeruje element rywalizacji, niepewności i konieczności podejmowania decyzji w warunkach ograniczonej informacji. Karty, które trzymamy w ręku, i te, które są wykładane na stół, symbolizują nasze cechy, atrybuty, słabości, ale też ukryte intencje i strategie. Oszustwo w tej grze niekoniecznie oznacza celowe kłamstwo w klasycznym sensie. Może odnosić się do:
- Maskowania słabości: Prezentowania się w lepszym świetle, ukrywania lęków, niepewności, wad, aby zwiększyć swoją atrakcyjność.
- Strategicznego ujawniania informacji: Dzielenia się tylko tymi aspektami siebie, które wydają się korzystne dla osiągnięcia zamierzonego celu.
- Gier psychologicznych: Manipulowania emocjami, aby uzyskać przewagę lub wzmocnić pozycję w związku.
Mężczyźni: Dążenie do zwycięstwa
Stwierdzenie, że „mężczyźni oszukują, by wygrać”, odnosi się do głęboko zakorzenionych w psychologii ewolucyjnej wzorców. Z perspektywy historycznej i społecznej, mężczyźni często dążyli do zdobycia partnerki, udowodnienia swojej wartości i zabezpieczenia reprodukcyjnego sukcesu. „Wygrana” w tym kontekście może oznaczać:
- Zdobycie partnerki: Samo nawiązanie relacji, „posiadanie” jej.
- Potwierdzenie męskości: Wzmocnienie ego, poczucia władzy, kontroli.
- Zabezpieczenie dziedzictwa: Przedłużenie rodu, choć to nie zawsze jest świadoma motywacja.
Oszustwo mężczyzn może zatem przybierać formę przesadnego podkreślania swoich zasobów (finansowych, społecznych), pozorowania siły, dominacji, a nawet chwilowego angażowania się w relacje bez długoterminowych intencji, aby „zaliczyć” kolejne zwycięstwo.
Czy wiesz, że relacje z matką są kanwą
dla wszystkich innych relacji, jakie nawiązujesz w życiu?
Poznaj mechanizmy, które kształtują Cię od dzieciństwa.
Odzyskaj władzę nad sobą i stwórz przestrzeń dla nowych relacji – z matką, córką, światem i samą sobą 🤍
Kobiety: Obawa przed przegraną
Z kolei stwierdzenie, że „kobiety oszukują, by nie przegrać”, jest równie intrygujące. Kobieca psychika, również ukształtowana ewolucyjnie i społecznie, w kontekście miłości często koncentruje się na bezpieczeństwie, stabilności i ochronie potomstwa. „Przegrana” dla kobiet może oznaczać:
- Utratę partnera: A tym samym bezpieczeństwa, statusu, wsparcia.
- Doświadczenie porzucenia: Trauma emocjonalna, utrata poczucia wartości.
- Brak perspektyw: Niezabezpieczona przyszłość, zwłaszcza w kontekście macierzyństwa.
Oszustwo ze strony kobiet może polegać na ukrywaniu wieku, lęków, niepewności, maskowaniu „niedoskonałości”, aby utrzymać atrakcyjność dla partnera, wzmocnić poczucie związku lub uniknąć sytuacji, w której mogłyby zostać porzucone. To także może być maskowanie emocji, aby nie dawać partnerowi przewagi w grze.
W gruncie rzeczy, cytat Hitchcocka nie jest ostatecznym osądem moralnym miłości, lecz raczej realistycznym spojrzeniem na jej złożoność. Sugestia, że „wszyscy oszukują”, podkreśla uniwersalność tego zjawiska, wskazując, że mechanizmy obronne i strategie adaptacyjne są wpisane w naturę ludzkich relacji. Wzajemne „oszustwa” niekoniecznie muszą prowadzić do rozpadu związku; mogą być wręcz elementem dynamicznym, który w pewnym stopniu kształtuje i utrzymuje relację, dopóki granice tolerancji i zaufania nie zostaną przekroczone. Ten cytat zaprasza do głębszej refleksji nad motywacjami, które kierują nami w poszukiwaniu miłości i w utrzymywaniu jej.
W świecie, który każe Ci być kimś, odważ się być sobą.
Radykalna samoakceptacja to zaproszenie do wewnętrznej wolności.
Zobacz, czym jest i jak wiele może Ci dać!