
Jedną z przyczyn, że ludzie nie są szczęśliwi, jest to, iż sobie wyobrażają, że szczęśliwi być nie mogą.
Ludzie nie są szczęśliwi, bo wmawiają sobie, że szczęście jest dla nich niedostępne, tworząc samospełniającą się przepowiednię.
Głębokie rozumienie samoograniczenia: analiza sentencji Horacego
Sentencja Horacego, choć z pozoru prosta, kryje w sobie profoundację psychologiczną i filozoficzną, która rezonuje z współczesnymi koncepcjami psychologii poznawczej i egzystencjalnej. Głównym rdzeniem jego spostrzeżenia jest przekonanie, że nasze przekonania na temat rzeczywistości, a zwłaszcza na temat nas samych i naszych możliwości, w znaczącym stopniu kształtują nasze doświadczenie tej rzeczywistości. Horacy w swoim stwierdzeniu wskazuje na autocenzurę szczęścia, niejako na wewnętrzną blokadę, którą sami sobie narzucamy.
Z perspektywy psychologii poznawczej, myśl Horacego doskonale wpisuje się w koncepcję schematów poznawczych i negatywnych przekonań kluczowych. Jeżeli dana jednostka internalizuje przekonanie, że „nie zasługuje na szczęście”, „szczęście nie jest dla mnie” lub „nie potrafię być szczęśliwa”, to takie przekonanie staje się filtrem, przez który interpretuje ona świat. Co więcej, staje się ono samospełniającą się przepowiednią. Osoba taka, nieświadomie, będzie faworyzować informacje potwierdzające jej negatywne przekonanie, ignorować te, które mu zaprzeczają, a nawet będzie kreować sytuacje, które utwierdziłyby ją w tym błędnym mniemaniu.

Ranisz siebie, bo chronisz
wewnętrzne dziecko?
To ta odrzucona część Ciebie, która wciąż czeka na poczucie bezpieczeństwa, uznanie i miłość. I tylko Ty możesz ją nimi obdarzyć🤍
Filozoficznie, sentencja Horacego dotyka fenomenologii doświadczenia. To, co subiektywnie uważamy za możliwe lub niemożliwe, ma bezpośredni wpływ na nasze dążenia, motywacje i zdolność do dostrzegania szans. Jeśli człowiek z góry zakłada, że szczęście nie jest dla niego dostępne, będzie mniej skłonny do podejmowania ryzyka, otwierania się na nowe doświadczenia, inwestowania w relacje, czy nawet do rozpoznawania i doceniania pozytywnych zdarzeń w swoim życiu. Tworzy się błędne koło, w którym przekonanie o niemożności osiągnięcia szczęścia prowadzi do braku działań sprzyjających szczęściu, co z kolei umacnia pierwotne przekonanie.
W kontekście egzystencjalnym, myśl Horacego może być interpretowana jako wezwanie do odpowiedzialności za własne postawy i przekonania. Nie jest to wskazanie na zewnętrzne przeszkody, ale na wewnętrzne bariery, które mają charakter subiektywny i w teorii są podatne na zmianę. Jest to zaproszenie do refleksji nad tym, jak nasze wewnętrzne narracje (często nieświadome) wpływają na nasze emocje, decyzje i ostatecznie na jakość naszego życia. Zmiana tych narracji – odzyskanie wiary w możliwość bycia szczęśliwym – staje się kluczem do przełamania impasu.

W świecie, który każe Ci być kimś, odważ się być sobą.
Radykalna samoakceptacja to zaproszenie do wewnętrznej wolności.
Zobacz, czym jest i jak wiele może Ci dać!