Przyjemność ma się do szczęścia mniej więcej tak, jak drzewo do ogrodu: nie ma ogrodu bez drzew, ale drzewa, nawet w wielkiej ilości, nie stanowią jeszcze ogrodu.
Przyjemność to chwila, szczęście to trwały stan złożony, wymagający pielęgnacji wielu aspektów życia, nie tylko krótkotrwałych zadowoleń.
Głębokie Zrozumienie Relacji Między Przyjemnością a Szczęściem w Myśli Tatarkiewicza
Cytat Władysława Tatarkiewicza, jednego z najwybitniejszych polskich filozofów, mistrzowsko ujmuje subtelną, lecz fundamentalną różnicę między przyjemnością a szczęściem. Porównując przyjemność do drzewa, a szczęście do ogrodu, Tatarkiewicz oferuje nam psychologicznie trafny model, który pozwala zrozumieć, dlaczego gromadzenie chwilowych zadowoleń nie prowadzi automatycznie do trwałego dobrostanu.
Z psychologicznego punktu widzenia, przyjemność jest doświadczeniem zmysłowym lub emocjonalnym, często krótkotrwałym i silnie związanym z zaspokojeniem podstawowych potrzeb lub pragnień. To smak ulubionego jedzenia, chwila relaksu po ciężkiej pracy, czy dreszcz ekscytacji. Mózg reaguje na przyjemność wydzielaniem dopaminy, co buduje motywację do powtarzania danego działania. Jednak, jak drzewo samo w sobie, przyjemność, choć jest budulcem, nie tworzy całości.
Ranisz siebie, bo chronisz
wewnętrzne dziecko?
To ta odrzucona część Ciebie, która wciąż czeka na poczucie bezpieczeństwa, uznanie i miłość. I tylko Ty możesz ją nimi obdarzyć🤍
Szczęście zaś, w kontekście tego cytatu, jest stanem znacznie bardziej złożonym i holistycznym. To swoisty ekosystem psychiczny, w którym przyjemności są obecne, ale współistnieją z innymi elementami: poczuciem sensu, głębokimi relacjami, spełnieniem, samorealizacją, a także zdolnością do radzenia sobie z trudnościami. Ogród Tatarkiewicza to przestrzeń, która wymaga planowania, pielęgnacji i zrozumienia szerszego kontekstu. Nie wystarczy zasadzić wiele drzew (doznać wielu przyjemności), by stworzyć harmonijną i piękną przestrzeń (osiągnąć szczęście). Potrzebne są ścieżki, kwiaty, odpowiednie nasłonecznienie, woda – czyli w sensie psychologicznym, świadome wartości, zrównoważone życie, rozwój osobisty i odporność psychiczna.
Kluczowe znaczenie psychologiczne tego porównania polega na uświadomieniu sobie, że hedonizm – dążenie do maksymalizacji przyjemności – jest ślepym zaułkiem w poszukiwaniu szczęścia. Osoby skupione wyłącznie na przyjemnościach mogą odczuwać euforię, ale często brakuje im głębszego sensu, co prowadzi do poczucia pustki lub niezadowolenia, gdy przyjemności przeminą. Szczęście wymaga integracji i spójności; to wewnętrzny stan, który jest efektem przemyślanego budowania życia w oparciu o wartości i cele, a nie tylko chwilowe impulsy. W ogrodzie mogą pojawić się chwasty (trudności życiowe), ale dobrze zarządzany ogród potrafi je pokonać i nadal kwitnąć, co symbolizuje psychologiczną odporność i umiejętność syntetyzowania doświadczeń, zarówno przyjemnych, jak i trudnych, w spójną całość.
W świecie, który każe Ci być kimś, odważ się być sobą.
Radykalna samoakceptacja to zaproszenie do wewnętrznej wolności.
Zobacz, czym jest i jak wiele może Ci dać!