Czytanie jest to odnajdywanie własnych bogactw i własnych możliwości przy pomocy cudzych słów.
Czytanie to aktywny dialog z tekstem, który przez pryzmat cudzych słów prowadzi do odkrycia własnych wartości, zdolności i potencjału rozwoju.
Słowa Jarosława Iwaszkiewicza to niezwykle trafna i głęboka obserwacja procesu czytania, która wykracza poza proste rozumienie go jako przyswajania informacji. Widzimy tu nie tyle pasywną konsumpcję treści, ile aktywny dialog, który prowadzi do odkrycia i rozwoju własnego "ja".
Z psychologicznego punktu widzenia cytat wskazuje na dynamiczną interakcję między czytelnikiem a tekstem. Cudze słowa, idee, narracje, perspektywy stanowią swoisty katalizator. Nie narzucają nam gotowych rozwiązań, lecz otwierają przestrzenie do introspekcji i samorefleksji. W ten sposób, czytając o doświadczeniach innych, o ich radościach, lękach, marzeniach, zaczynamy rozpoznawać w sobie podobne uczucia, myśli, lub potencjały, które dotąd pozostawały uśpione lub nieuświadomione.
„Własne bogactwa” można rozumieć jako zbiór naszych wartości, przekonań, zdolności, talentów, a także tych ukrytych warstw osobowości, które często umykają naszej codziennej uwadze. Teksty literackie, filozoficzne czy nawet naukowe, poprzez swoją strukturę językową i głębię znaczeniową, zmuszają nas do analizy, syntezy i interpretacji. Proces ten aktywizuje nasze wewnętrzne zasoby poznawcze i emocjonalne, prowadząc do głębszego zrozumienia siebie i świata.
Odzyskaj wewnętrzny spokój i pewność siebie.
Zbuduj trwałe poczucie własnej wartości.
„Własne możliwości” zaś to zaproszenie do eksploracji naszego potencjału rozwojowego. Czytając, możemy odkryć nowe sposoby myślenia, poczuć inspirację do działania, zidentyfikować nowe ścieżki życiowe, a nawet zredefiniować swoje cele i aspiracje. Słowa innych stają się lustrem, w którym odbija się nasza własna przyszłość, nasze niewykorzystane talenty, nasze marzenia, które nabierają realnych kształtów pod wpływem inspiracji.
Kontekst filozoficzny cytatu oscyluje wokół koncepcji hermeneutyki – sztuki interpretacji. Iwaszkiewicz sugeruje, że czytanie to nie tylko dekodowanie znaczeń, ale tworzenie nowych w procesie dialogu z tekstem. To, co odnajdujemy, jest zawsze w pewnym sensie nasze własne, ponieważ zostaje przefiltrowane przez naszą indywidualną percepcję, doświadczenia i unikalny sposób rozumienia świata. Tekst jest więc narzędziem, dzięki któremu następuje samo-poznanie i samo-kreacja.
Podsumowując, Iwaszkiewicz nie przedstawia czytania jako biernego aktu, ale jako aktywny proces samoodkrywania i samorozwoju, w którym cudze słowa stają się drogowskazami do naszej własnej wewnętrznej kopalni bogactw i nieskończonych możliwości.