Dzisiaj, w taką zwykłą niedzielę, która nie zapowiada żadnego przełomu, powiedzmy sobie: Spróbuję na nowo…
Cytat podkreśla egzystencjalną odpowiedzialność i wewnętrzną motywację do zmiany, nawet w zwykłości, wspierając autonomię i rezyliencję.
Cytat Jana Kaczkowskiego, „Dzisiaj, w taką zwykłą niedzielę, która nie zapowiada żadnego przełomu, powiedzmy sobie: Spróbuję na nowo…”, jest niczym kapsuła skondensowanej mądrości psychologiczno-filozoficznej, dotykającej istoty ludzkiego doświadczenia i mechanizmów zmiany.
Filozoficznie, esencją tego zdania jest pojęcie egzystencjalnej odpowiedzialności. Kaczkowski rzuca wyzwanie postrzeganiu naszych życiorysów jako szeregu zewnętrznych wydarzeń, które musimy znosić. Zamiast czekać na spektakularny zwrot akcji, na „przełom”, który magicznie odmieni naszą sytuację, cytat zachęca do aktywnego kształtowania własnego losu. Jest to afirmacja wolności podmiotu do decydowania o sobie, nawet w obliczu braku zewnętrznych bodźców. Koncepcja „zwykłej niedzieli” podkreśla, że to nie wyjątkowe okoliczności, lecz wewnętrzna decyzja, jest źródłem potencjalnej odnowy. Jest to sprzeciw wobec determinizmu i biernego czekania, a pochwała proksemicznego, aktywnego podejścia do życia.
Prokrastynacja to nie lenistwo.
To wołanie Twojego lęku
Naucz się działać mimo wątpliwości, lęku i perfekcjonizmu
Z perspektywy psychologicznej, cytat ten uderza w kilka kluczowych aspektów ludzkiej psychiki. Najważniejszym jest koncept autonomii i self-efficacy (poczucia własnej skuteczności). Sugestia „spróbuję na nowo” to nie tylko próba zmiany zewnętrznego zachowania, ale przede wszystkim wewnętrzna deklaracja wiary we własne zdolności do przeprowadzenia tej zmiany. W „zwykłej niedzieli” Kaczkowski umiejscawia tę deklarację, omijając pułapkę perfekcjonizmu i nadmiernych oczekiwań. Nie chodzi o spektakularną rewolucję, lecz o mikro-próbę, mały krok, który jest znacznie bardziej dostępny psychicznie. To podejście jest zgodne z zasadami terapii poznawczo-behawioralnej, która kładzie nacisk na stopniowe, realne zmiany, budujące poczucie kompetencji. Ponadto, tekst ten odwołuje się do postawy rezyliencji – zdolności do odbudowywania się po trudnościach i kontynuowania wysiłków, nawet gdy brakuje zewnętrznych sygnałów sprzyjających poprawie. Odzyskiwanie kontroli nad własnym życiem, odnalezienie wewnętrznej motywacji do działania, to kluczowe elementy zdrowia psychicznego. W końcu, Kaczkowski oferuje swoistą formę mindfulness i akceptacji – skupienie się na „tu i teraz”, na bieżącej chwili, niezależnie od jej pozornej szarości, i odnalezienie w niej potencjału do zmiany, zamiast udręczania się przeszłością czy idealizowania przyszłości.