Dajmy sobie szansę. Umówmy się na coś z naszym życiem, przecież jesteśmy sprawczy. Zmieńmy to, co nas uwiera. Spełnijmy marzenie. Zróbmy to, na co nam wcześniej nie starczało odwagi.
Kaczkowski zachęca do uświadomienia sprawczości, odwagi w zmianie, realizacji marzeń, pokonywania lęków – pełnego, autentycznego życia.
Słowa świętej pamięci Ojca Jana Kaczkowskiego, „Dajmy sobie szansę. Umówmy się na coś z naszym życiem, przecież jesteśmy sprawczy. Zmieńmy to, co nas uwiera. Spełnijmy marzenie. Zróbmy to, na co nam wcześniej nie starczało odwagi.”, to niezwykle głęboka i inspirująca zachęta, która dotyka fundamentalnych aspektów ludzkiej egzystencji i psychiki. Jego przesłanie rezonuje z wieloma teoriami psychologicznymi i filozoficznymi, oferując zarówno pocieszenie, jak i wezwanie do działania.
U podstaw tego cytatu leży egzystencjalna wolność i odpowiedzialność. Kaczkowski przypomina nam, że nie jesteśmy biernymi obserwatorami własnego życia, lecz jego aktywnymi twórcami. Zwrot „przecież jesteśmy sprawczy” to esencja tego myślenia – podkreślenie naszej podmiotowości w obliczu bytu. To odwołanie do filozofii egzystencjalnej, która kładzie nacisk na to, że człowiek jest „skazany na wolność”, odpowiedzialny za swoje wybory i to, kim się staje. Nie ma z góry ustalonej esencji, która determinuje nasze życie; to my nadajemy mu sens poprzez nasze działania i decyzje. W kontekście psychologicznym, jest to afirmacja agencji osobistej, czyli przekonania o własnej zdolności do wpływania na życie i osiągania zamierzonych celów.
„Dajmy sobie szansę. Umówmy się na coś z naszym życiem” jest zaproszeniem do introspekcji i samoświadomości. Zanim będziemy w stanie zmienić cokolwiek, musimy najpierw rozpoznać, co nas uwiera, co jest naszym marzeniem i czego się obawiamy. To proces konfrontacji z własnym wnętrzem, często niełatwy, wymagający odwagi psychologicznej. Psychologia humanistyczna, z Carlem Rogersem na czele, podkreśla znaczenie autentyczności i zgodności między idealnym „ja” a „ja” realnym. „Uwieranie” to często dysonans między tym, kim jesteśmy, a tym, kim chcielibyśmy być, lub między naszymi wartościami a naszą rzeczywistością. Kaczkowski zachęca do akceptacji tego dysonansu jako punktu wyjścia do zmiany.
Przejście od „uwierania” do „spełnienia marzeń” stanowi dynamiczny proces rozwoju osobistego i samorealizacji. KONSEPCJA POTRZEB ABRAHAMA MASLOWA idealnie wpisuje się w ten kontekst; spełnienie marzeń można interpretować jako dążenie do zaspokojenia najwyższej potrzeby – samorealizacji. Nie chodzi tu o iluzoryczne dążenie do perfekcji, lecz o nieustanne dążenie do stania się najlepszą wersją siebie, zgodnie z własnymi unikalnymi możliwościami i talentami. To poszukiwanie sensu i celu w życiu, które, jak podkreślał Viktor Frankl w logoterapii, jest kluczowe dla ludzkiego dobrostanu.
Odzyskaj wewnętrzny spokój i pewność siebie.
Zbuduj trwałe poczucie własnej wartości.
„Zróbmy to, na co nam wcześniej nie starczało odwagi” odnosi się do przezwyciężania własnych lęków i ograniczeń. Odwaga nie oznacza braku strachu, lecz działanie pomimo niego. Jest to kluczowy element teorii poznawczo-behawioralnych, które podkreślają rolę działania w zmianie wzorców myślowych i emocjonalnych. Często za naszymi lękami kryją się głęboko zakorzenione przekonania o własnej nieudolności lub o negatywnych konsekwencjach naszych działań. Kaczkowski zaprasza nas do przełamania tych barier, do wyjścia ze strefy komfortu, co jest niezbędne do wzrostu i transformacji. To również wezwanie do budowania rezyliencji – zdolności do adaptacji i odbijania się od przeciwności losu, czerpiąc z nich naukę i siłę.
Wreszcie, cały cytat, szczególnie w kontekście życia i śmierci Ojca Kaczkowskiego, jest przypomnieniem o cenności i ulotności życia. Jego osobista walka z chorobą nadała tym słowom dodatkową głębię i autentyczność. Uczył, że życie, nawet w obliczu cierpienia i kresu, jest szansą, którą należy wykorzystać w pełni. To perspektywa, która może motywować do przełamywania prokrastynacji i skupienia się na tym, co naprawdę ważne.
Podsumowując, słowa Jan Kaczkowskiego to potężna synteza filozofii egzystencjalnej i psychologii humanistycznej, która przypomina o naszej sprawczości, odpowiedzialności za własne życie i nieograniczonym potencjale do rozwoju i spełnienia, nawet w obliczu trudności.