Jeżeli drugą osobę kocham miłością prawdziwą, nieegoistyczną i utylitarną i w pierwszej kolejności zależy mi na jej dobru, to nie jestem w stanie wyrządzić jej krzywdy i rzeczywiście w tej miłości można robić, co się chce. Wówczas nigdy tym drugim nie pogardzimy, nie potraktujemy go przedmiotowo.
Głęboka analiza cytatu Jan Kaczkowskiego
Cytat Jana Kaczkowskiego to głębokie odzwierciedlenie ideału miłości, które łączy w sobie etykę, psychologię relacji i filozofię bycia. Kluczowe jest tu pojęcie miłości prawdziwej, nieegoistycznej i utylitarnej. Utylitarność w tym kontekście nie oznacza instrumentalnego traktowania drugiej osoby, lecz raczej świadome dążenie do jej dobra, jej „użyteczności” dla własnego spełnienia, ale realizowanego przez dobro tejże osoby. To swego rodzaju paradoks, gdzie własna satysfakcja wynika z autentycznego zaangażowania w pomyślność drugiej strony. Jan Kaczkowski, znany ze swojego głębokiego humanizmu i pragmatycznego podejścia do wiary, akcentuje tutaj etyczny wymiar miłości, gdzie moralność i troska o dobro drugiego stają się fundamentem wolności w relacji.
Czy wiesz, że relacje z matką są kanwą
dla wszystkich innych relacji, jakie nawiązujesz w życiu?
Poznaj mechanizmy, które kształtują Cię od dzieciństwa.
Odzyskaj władzę nad sobą i stwórz przestrzeń dla nowych relacji – z matką, córką, światem i samą sobą 🤍
Z perspektywy psychologicznej, takie rozumienie miłości opiera się na empatii i altruizmie. Kiedy miłość jest prawdziwie nieegoistyczna, oznacza to, że zdolność do wczuwania się w położenie drugiej osoby jest na tyle silna, że jej dobro staje się wartością nadrzędną. W relacjach, w których dominuje taka postawa, zanika lęk przed zranieniem czy wykorzystaniem. Ta „wolność robienia, co się chce” nie jest pozwoleniem na samowolę, lecz raczej zaufaniem opartym na pewności, że każda decyzja i działanie będą podyktowane szacunkiem i troską o drugiego. To poczucie bezpieczeństwa pozwala na pełniejszą ekspresję siebie i otwartość, ponieważ partner nie postrzega już drugiej osoby jako źródła potencjalnego zagrożenia, lecz jako sojusznika w dążeniu do wspólnego i indywidualnego dobra.
Kaczkowski trafnie zauważa, że w takiej miłości nie ma miejsca na pogardę ani przedmiotowe traktowanie. Przedmiotowe traktowanie wynika często z braku empatii, egoizmu i instrumentalizacji relacji, gdzie druga osoba jest postrzegana jako środek do osiągnięcia własnych celów. W miłości opartej na altruizmie i prawdziwej trosce, wartość osoby jest uznawana w jej pełni i autonomii. To buduje głębokie poczucie szacunku i równości, co jest absolutnie kluczowe dla zdrowych i satysfakcjonujących relacji międzyludzkich. W psychoanalizie, takie podejście mogłoby zostać zinterpretowane jako przezwyciężenie mechanizmów obronnych i narcystycznych tendencji, prowadzące do dojrzałej integracji Ja z obiektem miłości. W kontekście terapii związków, cytat ten podkreśla znaczenie intencji i wzajemnego zaufania jako fundamentów, na których można budować trwałe i satysfakcjonujące więzi, wolne od lęku i przymusu. Jest to wizja miłości jako przestrzeni autentycznej wolności i wzajemnego szacunku.
W świecie, który każe Ci być kimś, odważ się być sobą.
Radykalna samoakceptacja to zaproszenie do wewnętrznej wolności.
Zobacz, czym jest i jak wiele może Ci dać!