Odczuwanie wdzięczności i niewyrażanie jej jest jak zapakowanie prezentu i niedawanie go.
Nieokazana wdzięczność jest bezużyteczna, jak prezent, którego nigdy nie wręczono; osłabia więzi i blokuje pozytywne interakcje.
Sformułowanie Williama Arthura Warda, że „Odczuwanie wdzięczności i niewyrażanie jej jest jak zapakowanie prezentu i niedawanie go”, przenosi nas w głąb złożoności ludzkiej psychiki i interakcji społecznych. Filozoficznie, esencja wdzięczności leży w jej transcendentalnym wymiarze, wykraczającym poza samą emocję. Wdzięczność, głęboko zakorzeniona w doświadczeniu podmiotowym, staje się „moralnym obowiązkiem”, gdy uznajemy wartość daru (nie tylko materialnego, ale także uczynku, uwagi, życzliwości) otrzymanego od drugiego człowieka.
Z perspektywy psychologicznej, cytat Warda podkreśla, że niewyrażana wdzięczność pozostaje w sferze intrapersonalnej , bez możliwości oddziaływania na interpersonalną dynamikę. Emocja wdzięczności, choć wewnętrznie pozytywna, w izolacji traci swój potencjał transformacyjny. Jest jak starannie zapakowany prezent, którego wartość nie może zostać doceniona ani wykorzystana przez obdarowanego, ponieważ nigdy do niego nie trafił. Tutaj tkwi sedno psychologicznej trafności zdania – sama intencja jest niewystarczająca; kluczowe jest jej zewnętrzne urzeczywistnienie.
Brak ekspresji wdzięczności może prowadzić do szeregu negatywnych konsekwencji. Z perspektywy darczyńcy, nieotrzymanie informacji zwrotnej w postaci podziękowania może być postrzegane jako niedocenienie, a nawet jako lekceważenie ofiarowanego wysiłku lub uczucia. To z kolei może osłabiać motywację do dalszych aktów życzliwości i budować barierę w relacjach. Z kolei dla osoby odczuwającej wdzięczność, tłumienie tej emocji może wiązać się z poczuciem niespełnienia, a nawet z obciążeniem psychicznym. Wyrażenie wdzięczności jest aktem sankcjonowania relacji, potwierdzeniem wzajemnego szacunku i uznania. W ten sposób wdzięczność, podobnie jak prezent, umacnia więzi, buduje zaufanie i sprzyja tworzeniu środowiska wzajemnego wsparcia i pozytywnych interakcji. Wdzięczność jest więc nie tylko emocją, ale także fundamentalnym elementem komunikacji społecznej i budowania kapitału emocjonalnego w relacjach międzyludzkich.