Kto Boga posiada, szczęśliwy jest.
Posiadanie Boga oznacza odnalezienie sensu, celu i ukojenia, prowadzące do głębokiego, wewnętrznego szczęścia i integracji psychicznej.
Kwestia Boskości a dopełnienie psychiczne
Cytat Świętego Augustyna, "Kto Boga posiada, szczęśliwy jest", w swojej zwięzłości kryje niezwykłą głębię filozoficzno-psychologiczną, wykraczającą poza dosłowne pojmowanie religijności. Z psychologicznego punktu widzenia, "posiadanie Boga" można interpretować jako doświadczanie głębokiego poczucia sensu, celu i przynależności. Nie chodzi tu wyłącznie o teistyczne przekonanie, lecz o archetypowy pociąg do transcendencji, którego poszukuje ludzka psychika.
Analizując kontekst myśli Augustyna, dostrzegamy jego intensywne poszukiwania prawdy i ostatecznego ukojenia, które znalazł w Bogu. Dla niego Bóg był odpowiedzią na wszelkie pytania egzystencjalne, źródłem absolutnej miłości i oparciem w obliczu cierpienia. Z psychologicznego punktu widzenia, to pragnienie pełni i ukojenia jest uniwersalne. Ludzka psychika naturalnie dąży do spójności, integracji i odnalezienia swojego miejsca w większym porządku. Augustyn opisuje stan szczęścia nie jako efemeryczne zadowolenie, lecz jako głęboki i trwały spokój wewnętrzny, wynikający z zharmonizowania wewnętrznego świata z zewnętrznym, czyli z ugruntowania swojej tożsamości w czymś większym i trwalszym niż jednostkowe doświadczenia.
W świecie, który każe Ci być kimś, odważ się być sobą.
Radykalna samoakceptacja to zaproszenie do wewnętrznej wolności.
Zobacz, czym jest i jak wiele może Ci dać!
Szczęście jako stan wewnętrznej jedności
Psychologicznie, "posiadanie Boga" może być rozumiane jako osiągnięcie wewnętrznej jedności, integracji wszystkich aspektów jaźni wokół centralnej wartości lub idei. Dla Augustyna tą wartością był Bóg, ale we współczesnej interpretacji może to być również inna transcendentalna wartość – prawda, miłość, jedność z naturą, czy nawet zaangażowanie w ideę, która nadaje życiu sens. Szczęście, o którym mówi Augustyn, nie jest brakiem problemów, ale umiejętnością ich przekraczania dzięki oparciu w czymś nienaruszalnym. To poczucie, że mimo chaosu świata, istnieje wewnętrzny punkt odniesienia, który zapewnia stabilność i perspektywę. Cytat ten staje się więc wezwaniem do poszukiwania głębokiego sensu, odnalezienia swojego "Boga" – cokolwiek by to nie oznaczało dla jednostki – by w ten sposób zaspokoić fundamentalne potrzeby psychiczne człowieka: potrzebę sensu, miłości i bezpieczeństwa.