(...) Jedyną własnością człowieka jest to, co pozostaje w nim samym.
Jedyne co prawdziwie posiadamy to nasze wnętrze: myśli, uczucia, wartości, doświadczenia i charakter. Wszystko inne jest ulotne.
Głębokie Zgłębianie Słów Szczepańskiego: Własność Wewnętrznego Ja
Słowa Jan Józefa Szczepańskiego, że „(...) Jedyną własnością człowieka jest to, co pozostaje w nim samym”, niosą ze sobą niezwykłą głębię filozoficzną i psychologiczną, wnikając w esencję ludzkiego doświadczenia i tożsamości. Na najbardziej podstawowym poziomie cytat ten jest radykalnym odrzuceniem materialistycznego pojmowania własności. Sugeruje, że wszelkie dobra zewnętrzne, status społeczny, sukcesy czy mienie, są ulotne i nie stanowią prawdziwej, niezbywalnej części nas samych. Mogą zostać utracone przez okoliczności zewnętrzne – kradzież, pożar, zmianę fortuny, śmierć.
Psychologicznie, cytat ten kieruje naszą uwagę na to, co Carl Jung nazwałby Jaźnią – centralnym archetypem psychiki, obejmującym zarówno świadome, jak i nieświadome aspekty osobowości. Prawdziwą własnością człowieka jest więc jego wewnętrzny świat: jego doświadczenia, wspomnienia, wartości, przekonania, emocje, wiedza, mądrość, charakter, a także – co istotne – jego zdolność do refleksji, empatii, miłości czy cierpienia. To są te elementy, które pozostają nienaruszone, niezależnie od zewnętrznych okoliczności. Można utracić wszystko, ale nie utraci się swojej wewnętrznej esencji, swojego postrzegania świata, swojej zdolności do odczuwania i myślenia.
Z perspektywy psychologii humanistycznej, zwłaszcza w ujęciu Abrahama Maslowa, cytat ten rezonuje z ideą samorealizacji. Prawdziwym bogactwem człowieka jest rozwój jego potencjału, odkrywanie i pielęgnowanie swoich wewnętrznych zasobów, stawanie się pełniejszą wersją siebie. Proces ten jest wewnętrznym dążeniem, które nie wymaga zewnętrznych atrybutów, a wręcz często jest wzmacniany poprzez odrzucenie zewnętrznych presji i oczekiwań.
Ranisz siebie, bo chronisz
wewnętrzne dziecko?
To ta odrzucona część Ciebie, która wciąż czeka na poczucie bezpieczeństwa, uznanie i miłość. I tylko Ty możesz ją nimi obdarzyć🤍
Filozoficznie, można odnieść się do stoicyzmu, który podkreślał znaczenie cnoty i wewnętrznego spokoju, niezależnego od zewnętrznych zdarzeń (tzw. apatheia, czyli niepodatność na afekty). Prawdziwa wolność i niezależność, według stoików, pochodzi z panowania nad sobą i akceptacji tego, co jest poza naszą kontrolą. W kontekście egzystencjalizmu, słowa Szczepańskiego mogą być interpretowane jako podkreślenie indywidualnej odpowiedzialności za kształtowanie swojego bytu i nadawanie mu sensu. Jesteśmy odpowiedzialni za to, co budujemy w sobie, za nasze wartości i wybory, które nierozerwalnie łączą się z naszą wewnętrzną własnością.
Podsumowując, cytat Szczepańskiego jest potężnym wezwaniem do introspekcji i przewartościowania. Zaprasza do poszukiwania bogactwa nie w tym, co posiadamy, lecz w tym, kim jesteśmy – w niezbywalnym skarbie naszego wnętrza, w naszej indywidualnej świadomości i doświadczeniu, które są jedynym, co naprawdę należy do nas i co definiuje naszą ludzką własność. To wewnętrzne bogactwo jest jedynym niezawodnym filarem naszej tożsamości.
W świecie, który każe Ci być kimś, odważ się być sobą.
Radykalna samoakceptacja to zaproszenie do wewnętrznej wolności.
Zobacz, czym jest i jak wiele może Ci dać!