Dziwni ludzie jesteśmy! Tworzymy rzeczy błahe, wiemy o tym, a jednak wciąż wmawiamy w siebie, że los świata zawisnął od nich... Gonimy marę, wytwór własnej swej myśli, pragnień cień nieścigły, co jak plama od słońca do stóp nam rzucona, idzie ciągle przed nami.
Ludzie tworzą iluzje znaczenia, by nadać sens bytowaniu, nieświadomie goniąc za fantazmatami własnych pragnień, zamiast realnego spełnienia.
Głębia ludzkiej kondycji: Pomiędzy iluzją a istnieniem
Cytat Jerzego Żuławskiego, głęboko osadzony w nurcie filozofii egzystencjalnej i psychologii głębi, doskonale demaskuje paradoks ludzkiego doświadczenia. Mówi o fundamentalnym rozdarciu, jakim jest nasza zdolność do konstruowania własnej rzeczywistości i jednoczesnego uwięzienia w jej iluzjach.
Iluzja znaczenia i samousprawiedliwienie
Żuławski odnosi się do naszej tendencji do
nadawania trywialnym rzeczom kosmicznego znaczenia
. Z perspektywy psychologicznej, ten mechanizm można interpretować jako formę silnej kompensacji. W obliczu egzystencjalnego lęku przed bezcelowością i ulotnością istnienia, umysł ludzki z determinacją poszukuje sensu, nawet tam, gdzie obiektywnie go brakuje. Tworzymy narracje, w których nasze działania, projekty, a nawet materialne posiadłości, stają się nieodzownymi elementami większego planu, „losu świata”. To
samousprawiedliwienie poznawcze
pozwala nam utrzymać poczucie kontroli i ważności, chroniąc przed przytłaczającą pustką.
Cienie pragnień i nieuchwytność spełnienia
„Gonimy marę, wytwór własnej swej myśli, pragnień cień nieścigły...” – te słowa rzucają światło na dynamikę ludzkich pragnień. Z psychologicznego punktu widzenia, często nie gonimy za samymi obiektami czy konkretnymi osiągnięciami, lecz za
odzwierciedleniem naszych wewnętrznych potrzeb i fantazji
Ranisz siebie, bo chronisz
wewnętrzne dziecko?
To ta odrzucona część Ciebie, która wciąż czeka na poczucie bezpieczeństwa, uznanie i miłość. I tylko Ty możesz ją nimi obdarzyć🤍
. Te „mary” to idealizowane obrazy, które stworzyliśmy w naszej psychice, a które, z natury rzeczy, są nieuchwytne. Podobnie jak plama od słońca, im bliżej próbujemy je uchwycić, tym bardziej się oddalają, ponieważ nie są materialne, lecz mentalne. Jest to ilustracja zjawiska znanego w psychologii jako
nienasycenie pragnień
– każde spełnione pragnienie generuje kolejne, ponieważ to, co naprawdę gonimy, to nieustanne poszukiwanie sensu i samopotwierdzenia.
Kontekst egzystencjalny
W szerszym kontekście filozoficznym, Żuławski porusza kwestie
autentyczności i samooszukiwania
. Czy żyjemy zgodnie z rzeczywistością, czy w iluzji, którą sami dla siebie stworzyliśmy? Cytat sugeruje, że pomimo świadomości ulotności naszych dążeń („wiemy o tym”), uparcie trwamy w swoich przekonaniach. To samooszukiwanie, choć pozornie irracjonalne, pełni funkcję obronną, pozwalając nam funkcjonować w świecie, który bez tych iluzji mógłby wydawać się surowy i bezsensowny. Z perspektywy psychologii humanistycznej, jest to wyzwanie do
samoświadomości i akceptacji
naszej kruchości, zamiast nieustannej pogoni za zewnętrznymi weryfikatorami naszej wartości.
W świecie, który każe Ci być kimś, odważ się być sobą.
Radykalna samoakceptacja to zaproszenie do wewnętrznej wolności.
Zobacz, czym jest i jak wiele może Ci dać!