Jeżeli widzisz piękną kobietę, podziwiaj jej urodę..., jeżeli brzydką, podzi wiaj jej uśmiech..., jeżeli jest zamyślona, zachwycaj się jej powagą i szla chetnością... Usiłując wszędzie dopatrzyć się utajonego piękna, stworzysz sobie radość i szczęście.
Kluczem do szczęścia jest świadome poszukiwanie piękna i wartości w ludziach i świecie, niezależnie od pozorów.
Cytat Johna Ruskina, choć pozornie prosty, niesie ze sobą głębokie przesłanie psychologiczne i filozoficzne, dotykające istoty ludzkiej percepcji, postawy życiowej i konstrukcji szczęścia. Pamiętajmy, że Ruskin był myślicielem epoki wiktoriańskiej, głęboko zakorzenionym w estetyce i moralności, co z pewnością odbija się w jego interpretacji piękna.
Kluczowym elementem jest tutaj akt wyboru perspektywy. Ruskin sugeruje aktywną, świadomą postawę wobec świata i drugiego człowieka. Nie chodzi o to, by zaprzeczać istnieniu obiektywnie mniej atrakcyjnych cech (np. „brzydoty”), lecz o to, by świadomie przekierować swoją uwagę na te aspekty, które są źródłem pozytywnych odczuć – uśmiech, powaga, szlachetność. Jest to świadectwo psychologii pozytywnej avant la lettre, gdzie to, na czym się skupiamy, kształtuje nasze doświadczenie.
Przekształcenie „brzydoty” w „uśmiech” jest symbolicznym aktem transformacji percepcji. To nie tylko uśmiech jako cecha fizyczna, ale uśmiech jako przejaw wewnętrznej dobroci, życzliwości, może nawet pokory. W „zamyśleniu” Ruskin dostrzega „powagę i szlachetność” – cechy, które świadczą o głębi intelektualnej i emocjonalnej, o bogactwie wewnętrznego świata. Jest to więc zaproszenie do przekraczania powierzchowności i poszukiwania wartości głębszych, ukrytych.
Czy wiesz, że relacje z matką są kanwą
dla wszystkich innych relacji, jakie nawiązujesz w życiu?
Poznaj mechanizmy, które kształtują Cię od dzieciństwa.
Odzyskaj władzę nad sobą i stwórz przestrzeń dla nowych relacji – z matką, córką, światem i samą sobą 🤍
„Usiłując wszędzie dopatrzyć się utajonego piękna” – to zdanie jest rdzeniem cytatu. W psychologii nazywamy to re-framingiem lub reinterpretacją poznawczą. Polega to na świadomym zmianie sposobu postrzegania sytuacji lub osoby, aby nadać jej pozytywne lub bardziej konstruktywne znaczenie. To nie jest naiwność, ale strategia radzenia sobie ze światem i budowania wewnętrznego dobrostanu. Ludzki mózg ma naturalną tendencję do skupiania się na negatywach (tzw. bias negatywności), a Ruskin proponuje aktywne przeciwstawienie się tej tendencji. Dopatrywanie się „utajonego piękna” to ćwiczenie uważności i wdzięczności, które wzmacniają pozytywne emocje i odporność psychiczną.
Konsekwencją tego „usilowania” jest „stworzenie sobie radości i szczęścia”. To potwierdza, że szczęście nie jest jedynie wynikiem zewnętrznych okoliczności, ale również, a często przede wszystkim, wynikiem naszej wewnętrznej postawy i interpretacji rzeczywistości. Ruskin sugeruje, że szczęście jest kreacją, procesem, za który jesteśmy odpowiedzialni. To świadome pielęgnowanie pozytywnych emocji i docenianie subtelności świata, co prowadzi do głębszego zadowolenia z życia i bogatszego doświadczania rzeczywistości.