Każdą miłość trzeba unieść ku śmierci żeby wreszcie była nieśmiertelna...
Aby miłość stała się nieśmiertelna, musi symbolicznie umrzeć – odrzucić egoizm, oczekiwania i przywiązania, stając się bezwarunkową.
Transcendentna natura miłości: Uśmiercenie ego w obliczu absolutu
Cytat Anny Kamieńskiej, „Każdą miłość trzeba unieść ku śmierci, żeby wreszcie była nieśmiertelna”, otwiera przed nami przestrzeń do głębokiej refleksji nad naturą miłości, jej cyklem życia i dążeniem do transcendencji. Z perspektywy psychologicznej i filozoficznej, śmierć w tym kontekście nie jest rozumiana dosłownie jako kres egzystencji fizycznej, lecz symbolizuje radykalną transformację, uwolnienie od przywiązania i przekroczenie egoistycznych ograniczeń, które często definiują nasze ludzkie doświadczenia miłosne.
Kamieńska sugeruje, że aby miłość osiągnęła swój „nieśmiertelny” status, musi przejść przez symboliczny proces umierania. To umieranie odnosi się do poświęcenia osobistych oczekiwań, rezygnacji z potrzeby posiadania i odpuszczenia kontroli, które często towarzyszą miłości romantycznej czy rodzicielskiej. Kiedy miłość jest przywiązana do konkretnej formy, do konkretnej osoby, do określonego scenariusza, staje się krucha i ulotna, podatna na ból straty i rozczarowania. To, co umiera, to iluzje i projekcje, które nakładamy na drugiego człowieka, to nasz narcystyczny impuls dążący do czerpania z miłości korzyści dla siebie, to strach przed samotnością czy potrzeba potwierdzenia własnej wartości.
Czy wiesz, że relacje z matką są kanwą
dla wszystkich innych relacji, jakie nawiązujesz w życiu?
Poznaj mechanizmy, które kształtują Cię od dzieciństwa.
Odzyskaj władzę nad sobą i stwórz przestrzeń dla nowych relacji – z matką, córką, światem i samą sobą 🤍
Psychologiczny wymiar transcendencji
Z punktu widzenia psychologii głębi, „unieść ku śmierci” to proces dezintegracji starych struktur ego, który jest niezbędny do integracji i wzrostu. Miłość, która przeżyje taką symboliczną śmierć, staje się uniezależniona od zewnętrznych okoliczności. Zamiast być tylko relacją z drugą osobą, przekształca się w stan świadomości, w wewnętrzną postawę bycia, która promieniuje na całe nasze życie.
To miłość agape – bezwarunkowa, altruistyczna, wolna od oczekiwań. Taka miłość jest „nieśmiertelna”, ponieważ nie jest podatna na procesy czasu i rozpadu, które dotykają rzeczy materialne i temporalne relacje. Jej istota leży w głębokiej akceptacji, empatii i poświęceniu, zarówno dla obiektu miłości, jak i dla samej idei miłości jako siły twórczej i jednoczącej. Śmierć ego, o której mówi Kamieńska, jest momentem, w którym miłość przestaje być narzędziem, a staje się celem samym w sobie, stając się źródłem głębokiego sensu i wewnętrznego spokoju.
W świecie, który każe Ci być kimś, odważ się być sobą.
Radykalna samoakceptacja to zaproszenie do wewnętrznej wolności.
Zobacz, czym jest i jak wiele może Ci dać!