Prawdziwie piękne jest jedynie to co nie służy do niczego. Cokolwiek jest użyteczne, jest brzydkie.
Piękno, bezużyteczne i wolne od celu, jest autentyczne. Użyteczność zniekształca je, czyniąc brzydkim symbolicznie.
Aesthetes & Psychologia
Cytat Théophile'a Gautiera, „Prawdziwie piękne jest jedynie to co nie służy do niczego. Cokolwiek jest użyteczne, jest brzydkie.”, stanowi esencję estetyzmu i ma głębokie implikacje filozoficzno-psychologiczne, zwłaszcza w kontekście postrzegania wartości i sensu w życiu ludzkim. Z psychologicznego punktu widzenia, wypowiedź ta uderza w nasze fundamentalne dążenie do celowości i pragmatyzmu. Ludzki umysł jest naturalnie skłonny do poszukiwania sensu, funkcji i przydatności we wszystkim, co go otacza. Widzimy piękno często w skuteczności, w harmonii funkcji, w użytecznych artefaktach. Gautier, reprezentant estetyki „sztuki dla sztuki” (l'art pour l'art), świadomie odrzuca tę tendencję, stawiając piękno w opozycji do użyteczności. Jego myśl sugeruje, że gdy coś staje się narzędziem, traci swoją inherentną, czystą wartość estetyczną. Jest to rodzaj psychologicznego przekierowania uwagi z „po co?” na „jak to jest?” lub „jak to mnie porusza?”, czyli z funkcji na formę i doświadczenie.
Czy wiesz, że relacje z matką są kanwą
dla wszystkich innych relacji, jakie nawiązujesz w życiu?
Poznaj mechanizmy, które kształtują Cię od dzieciństwa.
Odzyskaj władzę nad sobą i stwórz przestrzeń dla nowych relacji – z matką, córką, światem i samą sobą 🤍
Filozoficznie, Gautier kwestionuje utylitarystyczne podejście do życia i sztuki. W jego perspektywie, piękno, by być autentycznym, musi być bezinteresowne, wolne od wymogów praktycznych i materialnych. Jest to poszukiwanie absolutu w estetyce, rodzaju platońskiej idei piękna, która nie jest skażona doczesnymi potrzebami. Psychologicznie, można to interpretować jako dążenie do ucieczki od codziennego zgiełku i presji związanych z produktywnością i efektywnością. Użyteczność, w tym ujęciu, staje się symbolem ograniczenia, potrzeby, a tym samym, niejako „nieczystości” piękna. Prawdziwe piękno, w tym sensie, staje się synonimem wolności – wolności od funkcji, od celu, od wszelkich „po co”. To może dawać jednostce poczucie wyzwolenia i autentycznej radości, ponieważ pozwala doświadczać estetyki dla niej samej, bez obciążenia oceną jej praktycznej wartości. Współcześnie, w świecie opanowanym przez pragmatyzm, słowa Gautiera mogą służyć jako przypomnienie o potrzebie kultywowania tego, co bezcelowe, a przez to niosące głęboką satysfakcję estetyczną i duchową, wykraczającą poza materialny wymiar.
W świecie, który każe Ci być kimś, odważ się być sobą.
Radykalna samoakceptacja to zaproszenie do wewnętrznej wolności.
Zobacz, czym jest i jak wiele może Ci dać!