(...) niech wiersz, co ze strun się toczy, Będzie przybrawszy rytm i dźwięki, Tak jasny, jak spojrzenie w oczy i prosty jak podanie ręki.
Wiersz Staffa to manifest autentyczności: jasny, jak spojrzenie w oczy, prosty, jak podana ręka, budujący szczery kontakt.
Aksjomat poezji jako aktu autentyczności i kontaktu
Cytat Leopolda Staffa, choć z pozoru prosty, jest głębokim wyrazem psychologicznego i filozoficznego dążenia do autentyczności w komunikacji ludzkiej, przeniesionego na grunt poezji. Wiersz, który ma być „tak jasny, jak spojrzenie w oczy i prosty jak podanie ręki”, odzwierciedla pragnienie transparentności i bezwarunkowego kontaktu, które stanowią fundament zdrowych relacji międzyludzkich.
„Spojrzenie w oczy” jest w psychologii symbolem otwartości, zaufania i intymności. Jest to akt, który wymaga odwagi i gotowości do bycia widzianym – widzenia nie tylko zewnętrznego obrazu, ale i wewnętrznego stanu. Unikanie kontaktu wzrokowego często sygnalizuje lęk, wstyd, brak szczerości lub dystans. W kontekście poezji oznacza to, że wiersz powinien być wolny od maski, od zawiłości mającej ukryć prawdziwe intencje czy emocje twórcy. Powinien być przejrzysty, pozwalając czytelnikowi na bezpośrednie „spotkanie” z myślą i uczuciem autora, bez pośrednictwa zbędnych ozdobników czy hermetycznych metafor.
W świecie, który każe Ci być kimś, odważ się być sobą.
Radykalna samoakceptacja to zaproszenie do wewnętrznej wolności.
Zobacz, czym jest i jak wiele może Ci dać!
„Prostota podania ręki” z kolei odnosi się do gestu akceptacji, powitania, zgody, ale także do symbolu braterstwa i solidarności. W warstwie psychologicznej jest to gest, który zaprasza do dialogu, sygnalizuje dobrą wolę i brak agresji. W poezji Staffa odzwierciedla to pragnienie, aby wiersz był dostępny, by nie stwarzał barier intelektualnych czy emocjonalnych. Ma być formą nawiązania relacji, oferującą czytelnikowi poczucie zrozumienia i bliskości. Prostota nie oznacza tu trywialności, lecz esencjonalność – zdolność do wyrażenia głębokich treści w sposób bezpośredni i zrozumiały.
Filozoficznie, Staff nawiązuje do idei prawdy i szczerości w sztuce, przekonania, że autentyczna ekspresja jest wartością samą w sobie. Jest to odejście od hermetyzmu i elitarności sztuki na rzecz jej demokratyzacji, uczynienia jej narzędziem do budowania międzyludzkich mostów. Cytat ten jest manifestem poezji jako medium, które, poprzez swoje rytmy i dźwięki, ma za zadanie wzmocnić więzi międzyludzkie, a nie pogłębić dystans. Jest to wezwanie do tworzenia sztuki, która leczy, zbliża i pozwala na autentyczne spotkanie w przestrzeni słowa.