Słowo jest nie tylko dźwiękiem, którym wyraża się pojęcie, nic tylko środ kiem porozumiewawczym i mnemotechnicznym. Słowo jest także samoistnym życiem, które toczy się na przestrzeniach wielu setek lat, ma swoje wzniesienia i upadki, rozkwita albo zamiera. (...) Słowo jest najbardziej osobistym uczestnikiem człowieka w świecie i najżywszym świadectwem życia.
Słowo to żywy byt, który ewoluuje, kształtuje tożsamość i świadczy o ludzkim istnieniu, będąc aktywnym uczestnikiem w świecie.
Głębokie rozumienie słowa jako dynamicznego bytu psychicznego i społecznego
Cytat Kazimierza Wierzyńskiego „Słowo jest nie tylko dźwiękiem, którym wyraża się pojęcie, nic tylko środkiem porozumiewawczym i mnemotechnicznym. Słowo jest także samoistnym życiem, które toczy się na przestrzeniach wielu setek lat, ma swoje wzniesienia i upadki, rozkwita albo zamiera. (...) Słowo jest najbardziej osobistym uczestnikiem człowieka w świecie i najżywszym świadectwem życia” otwiera przed nami perspektywę znacznie bogatszą niż czysto lingwistyczna. Z punktu widzenia psychologii, zwłaszcza psychologii głębi i psychologii społecznej, słowo jawi się tu jako dynamiczny, wielowymiarowy byt, głęboko zakorzeniony w ludzkiej psychice i kulturze.
Wierzyński przekracza utylitarną funkcję słowa jako narzędzia do komunikacji (środka porozumiewawczego) czy zapamiętywania (mnemotechnicznego). Podkreślając, że słowo jest „samoistnym życiem”, zwraca uwagę na jego autonomiczną egzystencję poza indywidualnym umysłem. To życie toczy się w wymiarze kolektywnym, kształtując się przez wieki pod wpływem historii, kultury, zmieniających się znaczeń i emocji. Słowa ewoluują, zyskują nowe konotacje, inne tracą, niektóre stają się archaiczne, inne nabierają mocy symbolicznej. Z perspektywy psychologii humanistycznej i egzystencjalnej, każde słowo niesie ze sobą nie tylko definicję, ale i cały bagaż historycznych skojarzeń, kulturowych narracji i emocjonalnych odcieni. Jest to swoisty archetypowy nośnik znaczeń, budujący naszą współczesną rzeczywistość psychiczną.
Czy Twój związek Cię wspiera,
czy wyczerpuje?
Jeśli w relacji czujesz samotność lub zagubienie, to znak, że czas odzyskać siebie i stworzyć związek, który naprawdę będzie Cię wspierać 🤍
Frazą „najbardziej osobistym uczestnikiem człowieka w świecie” Wierzyński wskazuje na głębokie zakorzenienie słowa w indywidualnej tożsamości. Język, którym się posługujemy, słowa, które wybieramy, są nieodłączną częścią naszego poznawczego i emocjonalnego świata. Kształtują nasze myśli, uczucia, percepcję rzeczywistości oraz sposób wyrażania siebie. Słowo nie jest tylko zewnętrznym konstruktem; jest internalizowane i staje się częścią naszej wewnętrznej narracji, naszego „Ja”. Wyrażając siebie poprzez słowa, jednocześnie kreujemy i umacniamy naszą tożsamość, nadajemy sens doświadczeniom, a także wpływamy na kształtowanie się tożsamości innych.
Jako „najżywsze świadectwo życia”, słowo odzwierciedla całe spektrum ludzkiego doświadczenia – od najbardziej intymnych przemyśleń po dziejowe wydarzenia. Jest zarówno narzędziem do opisu świata wewnętrznego i zewnętrznego, jak i aktem twórczym, który ten świat kształtuje. Psychologicznie, słowo jest kluczowe dla konstrukcji narracji życiowej jednostki, a w szerszym kontekście, dla kulturowego dziedzictwa i zbiorowej pamięci. To w słowach zapisujemy nasze nadzieje, lęki, marzenia i traumy, przekazując je dalej i nadając im nieśmiertelność. Słowo jest zatem nie tylko odbiciem życia, ale jego integralną częścią i aktywnym współtwórcą.