Ludzie na ziemi żyją tylko marzeniami o szczęściu, szczęścia bowiem w życiu nikt nie pozyskał jeszcze, gdyż szczęście zyskane - przestaje być szczęściem.
Ludzie marzą o szczęściu, bo to motywuje. Szczęście osiągnięte szybko znika przez adaptację, więc to dążenie, nie posiadanie, naprawdę nas napędza.
Głęboka psychologiczna analiza cytatu Bolesława Szczęsnego Herbaczewskiego:
Cytat Herbaczewskiego dotyka fundamentalnego paradoksu ludzkiej egzystencji i naszego dążenia do szczęścia, wnikając w głąb naszej psychiki i sposobu, w jaki konstruujemy swoje pragnienia. Z perspektywy psychologicznej i filozoficznej, stwierdzenie to sugeruje, że szczęście nie jest statycznym stanem, który można osiągnąć i posiadać raz na zawsze, lecz raczej efemerycznym doświadczeniem, a może nawet iluzją, która napędza nasze dążenia.
Pierwsza część cytatu, „Ludzie na ziemi żyją tylko marzeniami o szczęściu”, idealnie odzwierciedla psychologiczną tendencję do projekcji przyszłych stanów jako źródeł zadowolenia. Ludzka psychika jest z natury nastawiona na cel, a marzenia o szczęściu pełnią rolę motywatora, swoistego „mrchewki na kiju”, która napędza nasze działania i dążenia. Jest to mechanizm ewolucyjny, który zapewnia nam energię do pokonywania przeszkód i rozwoju. To właśnie te wyobrażenia o idealnym stanie bycia, wolnym od trosk i pełnym spełnienia, kształtują nasze nadzieje i aspiracje.
Ranisz siebie, bo chronisz
wewnętrzne dziecko?
To ta odrzucona część Ciebie, która wciąż czeka na poczucie bezpieczeństwa, uznanie i miłość. I tylko Ty możesz ją nimi obdarzyć🤍
Druga część, „szczęścia bowiem w życiu nikt nie pozyskał jeszcze, gdyż szczęście zyskane - przestaje być szczęściem”, jest kluczową dla zrozumienia głębi cytatu. Odzwierciedla ona zjawisko nazywane w psychologii adaptacją hedoniczną lub biegiem hedonicznym. Zakłada ono, że po osiągnięciu upragnionego celu, początkowa euforia i zadowolenie szybko zanikają, a nasze oczekiwania wzrastają. To, co wczoraj było spełnieniem marzeń, dziś staje się normą, a my zaczynamy dążyć do kolejnych, wyżej postawionych celów, w nadziei na odnalezienie utraconego poczucia szczęścia.
Szczęście, postrzegane jako stan, który można „posiąść”, traci swoją esencję, ponieważ nasza psychika szybko adaptuje się do nowych warunków. Staje się ono jak horyzont – im bliżej do niego dążymy, tym bardziej się oddala. W tym kontekście, samo dążenie do szczęścia, akcentowane przez marzenia, staje się paradoksalnym źródłem przyjemności i sensu, a nie jego ostateczne osiągnięcie. To, co naprawdę napędza nasze życie, to nie tyle dotarcie do celu, ile sama podróż i ciągła nadzieja na osiągnięcie czegoś lepszego. Tym samym, Herbaczewski subtelnie zwraca uwagę na to, że prawdziwe zadowolenie może tkwić w samym procesie, a nie w iluzorycznym, stałym stanie bycia, który z definicji jest dla człowieka nieosiągalny. Szczęście staje się więc nie tyle metą, co stanem umysłu, sposobem odczuwania i interpretowania rzeczywistości w danym, ulotnym momencie, a jego "pozyskanie" paradoksalnie pozbawia go jego istoty, czyniąc go ulotnym i nieuchwytnym.
W świecie, który każe Ci być kimś, odważ się być sobą.
Radykalna samoakceptacja to zaproszenie do wewnętrznej wolności.
Zobacz, czym jest i jak wiele może Ci dać!