Szczęścia nie ma, ale istnieje przyjemność.
Szczęście to nierealistyczny, stały stan; przyjemność to realne, ulotne stany, które wzbogacają życie.
Filozoficzno-Psychologiczna Analiza Cytatu Alberta Schweitzera
Cytat Alberta Schweitzera: „Szczęścia nie ma, ale istnieje przyjemność”, stanowi głębokie i prowokujące do myślenia stwierdzenie, które uderza w samo serce ludzkiego doświadczenia i aspiracji. Z perspektywy psychologicznej i filozoficznej, odzwierciedla on subtelne rozróżnienie między dwoma stanami, które często bywają utożsamiane, a które Schweitzer postrzega jako odrębne.
Po pierwsze, „szczęścia nie ma”. To zdanie można interpretować jako odrzucenie koncepcji szczęścia jako trwałego, statycznego stanu osiągalnego raz na zawsze. W psychologii pozytywnej, tendencja do poszukiwania „wiecznego szczęścia” jest często postrzegana jako pułapka. Badania pokazują, że ludzie doświadczają tzw. adaptacji hedonicznej, co oznacza, że po osiągnięciu pożądanego celu (np. awansu, wygranej na loterii) poziom zadowolenia szybko wraca do bazowej wartości. Szczęście, w sensie całkowitej i nieprzerwanej euforii, jest prawdopodobnie iluzoryczne i niemożliwe do utrzymania. Może to być również odzwierciedlenie poglądu filozoficznego, że życie, ze swej natury, jest pełne wyzwań, cierpienia i zmian, co uniemożliwia osiągnięcie absolutnie bezchmurnego stanu. Schweitzer, żyjąc i pracując w trudnych warunkach, doskonale zdawał sobie sprawę z ludzkiego cierpienia.
Po drugie, „ale istnieje przyjemność”. To stwierdzenie nie neguje możliwości doświadczania pozytywnych emocji i stanów. Przeciwnie, podkreśla ich obecność. Przyjemność, w odróżnieniu od „szczęścia” definiowanego jako ciągły idealny stan, jest ulotna, fragmentaryczna i zależy od konkretnych bodźców lub sytuacji. Może to być zaspokojenie fizjologicznych potrzeb (jedzenie, sen), doznania estetyczne (słuchanie muzyki, podziwianie sztuki), czy proste radości wynikające z kontaktów międzyludzkich. Psychologicznie, przyjemność jest ściśle związana z systemem nagrody w mózgu, uwalnianiem dopaminy i innymi neuroprzekaźnikami. Jest to mechanizm ewolucyjny, który skłania nas do powtarzania zachowań korzystnych dla przetrwania.
Ranisz siebie, bo chronisz
wewnętrzne dziecko?
To ta odrzucona część Ciebie, która wciąż czeka na poczucie bezpieczeństwa, uznanie i miłość. I tylko Ty możesz ją nimi obdarzyć🤍
Kontekst cytatu Schweitzera, jako filozofa etycznego i lekarza, jest kluczowy. Jego filozofia ‘czci dla życia’ akcentuje wartość każdego istnienia i wiąże prawdziwe spełnienie z służbą innym, a nie z dążeniem do narcystycznego i egoistycznego „szczęścia”. W tym ujęciu, przyjemność może być postrzegana jako nagroda, która motywuje do działania, nawet w obliczu trudności, ale nigdy jako cel sam w sobie.
W sumie, cytat Schweitzera sugeruje, że zamiast gonić za nierealistycznym ideałem „szczęścia”, powinniśmy doceniać i świadomie doświadczać doraźnych przyjemności, które stanowią integralną część życia. Może to prowadzić do większej akceptacji natury egzystencji, zmniejszając frustrację wynikającą z niemożności zrealizowania nierealnych oczekiwań wobec życia.
W świecie, który każe Ci być kimś, odważ się być sobą.
Radykalna samoakceptacja to zaproszenie do wewnętrznej wolności.
Zobacz, czym jest i jak wiele może Ci dać!