Śmierć jest zagładą własnego świata, a tym samym całego świata.
Śmierć to koniec subiektywnego świata jednostki, co dla bliskich zmienia i niszczy część ich rzeczywistości.
Głębokie Zrozumienie Utraty – Perspektywa Kępińskiego
Cytat Kępińskiego: „Śmierć jest zagładą własnego świata, a tym samym całego świata”, to głęboka introspekcja w naturę ludzkiego doświadczenia i postrzegania rzeczywistości. Z perspektywy psychologicznej, oddaje on fundamentalną prawdę o subiektywnej naturze istnienia. Kępiński, jako wybitny psychiatra i filozof, rozumiał, że ludzka świadomość konstruuje własny, unikalny świat. Ten świat nie jest jedynie zbiorem abstrakcyjnych idei czy fizycznych obiektów, ale dynamiczną siecią relacji, emocji, wspomnień, planów i znaczeń, które jednostka nadaje swojemu istnieniu. To jej osobista narracja, jej sposób bycia w świecie.
Kiedy następuje śmierć, to nie tylko ciało przestaje funkcjonować; następuje absolutna dezintegracja tej indywidualnej konstrukcji psychicznej. Wraz ze zniknięciem osoby, znika jej unikalna perspektywa, jej wewnętrzny kosmos. Paradoksalnie, choć fizyczny świat pozostaje, dla zmarłego jego świat przestał istnieć całkowicie. To „zagłada” w najbardziej dosłownym i metaforycznym sensie.
W świecie, który każe Ci być kimś, odważ się być sobą.
Radykalna samoakceptacja to zaproszenie do wewnętrznej wolności.
Zobacz, czym jest i jak wiele może Ci dać!
Druga część cytatu, „a tym samym całego świata”, podkreśla, jak bardzo jesteśmy ze sobą powiązani. Dla tych, którzy pozostają, śmierć bliskiej osoby nie jest jedynie stratą części ich otoczenia; to utrata istotnego elementu ich własnego świata. Bliska osoba była częścią ich narracji, dawała sens ich działaniom, wpływała na ich emocje i plany. Jej odejście pozostawia wyrwę, zmienia strukturę i znaczenie ich osobistego uniwersum. W ten sposób świat „cały” – rozumiany jako świat relacji, współdzielonych doświadczeń i sensów – ulega zniekształceniu, a w pewnym sensie również „zagładzie” dla tych, których dotknęła ta strata. Cytat ten przypomina nam o absolutnej wyjątkowości każdego istnienia i o tym, jak niepowtarzalne jest to, co tracimy wraz ze śmiercią.