Oczywiście, sukcesy po ludzku też są nam potrzebne, bo gdybyśmy ciągle przeżywali porażki, to wreszcie zabrakłoby motywacji do zaczynania bez przerwy od nowa.
Sukcesy są kluczowe dla utrzymania motywacji i poczucia sensu działania, chroniąc przed wyuczoną bezradnością i frustracją.
Cytat księdza Jana Kaczkowskiego, „Oczywiście, sukcesy po ludzku też są nam potrzebne, bo gdybyśmy ciągle przeżywali porażki, to wreszcie zabrakłoby motywacji do zaczynania bez przerwy od nowa”, dotyka fundamentalnych aspektów ludzkiej psychiki i filozofii bycia, a w szczególności motywacji, odporności i znaczenia doświadczenia sukcesu w procesie wzmacniania poczucia własnej skuteczności.
Z psychologicznego punktu widzenia, słowa te trafnie oddają mechanizm wpływu wzmocnień pozytywnych na nasze zachowanie i postrzeganie świata. Koncepcja warunkowania sprawczego Skinnera, choć skupiająca się na behawioryzmie, uwydatnia, że pozytywne wzmocnienia (w tym przypadku sukcesy) zwiększają prawdopodobieństwo podjęcia podobnych działań w przyszłości. Brak tych wzmocnień — czy też wręcz ich przeciwieństwo, czyli nieustanne porażki — prowadzi do zjawiska wyuczonej bezradności. W takim stanie jednostka, niezależnie od tego, czy faktycznie dysponuje możliwością zmiany, przestaje podejmować próby, uznając, że jej wysiłki są bezcelowe.
Nie musisz już wybuchać ani udawać, że nic Cię nie rusza.
Zrozum, co naprawdę stoi za gniewem, lękiem czy frustracją i naucz się nimi zarządzać, zamiast pozwalać, by rządziły Tobą.
Kaczkowski, używając sformułowania „po ludzku”, podkreśla uniwersalność tej potrzeby. Niezależnie od duchowych perspektyw czy ideologicznych przekonań, każdy człowiek ma wbudowaną potrzebę odczuwania sprawczości i poczucia, że jego działania przynoszą owoc. Sukces jest zatem nie tylko nagrodą, ale przede wszystkim potwierdzeniem sensowności wysiłku, swego rodzaju informacją zwrotną, że obraliśmy właściwą drogę lub, że nasze kompetencje są wystarczające.
Filozoficznie, cytat ten wpisuje się w nurt egzystencjalizmu, gdzie mierzenie się z losem i nieustanne stawanie do wyzwania jest esencją ludzkiej egzystencji. Jednakże, nawet w obliczu nieprzerwanego dążenia i walki, potrzeba odrobiny triumfu jest kluczowa dla utrzymania ducha. Bez tego, co Kaczkowski nazywa „motywacją do zaczynania od nowa”, życie staje się pasmem frustracji, a dążenie do celu traci swój blask. Nie chodzi tu o hedonistyczne dążenie do przyjemności, lecz o głęboko zakorzenioną potrzebę doświadczania, że nasze działania mają znaczenie i prowadzą do pożądanych rezultatów, co jest fundamentalne dla utrzymania psychicznej równowagi i zdolności do dalszego rozwoju.