Nie muszę gonić za niezwykłymi momentami, aby znaleźć szczęście – jest tuż przede mną, jeśli zwracam uwagę i praktykuję wdzięczność.
Szczęście jest w świadomym docenianiu zwyczajności, nie w pogoni za niezwykłymi zdarzeniami.
Cytat Brené Brown, „Nie muszę gonić za niezwykłymi momentami, aby znaleźć szczęście – jest tuż przede mną, jeśli zwracam uwagę i praktykuję wdzięczność”, to głęboka synteza mądrości psychologicznej i filozoficznej, która rzuca światło na naturę szczęścia i ludzkiego doświadczenia. W swej istocie, Brown odchodzi od powszechnego, lecz często mylącego, przekonania, że szczęście jest zewnętrzną nagrodą, osiągalną jedynie poprzez spektakularne wydarzenia lub gromadzenie dóbr.
Filozoficznie, cytat nawiązuje do nauk stoików, którzy podkreślali znaczenie akceptacji teraźniejszości i koncentracji na tym, co jest w naszej kontroli. Epiktet nauczał, że nie zewnętrzne wydarzenia, ale nasze postawy wobec nich, decydują o naszym szczęściu. Podobnie Brown sugeruje, że szczęście nie jest ukryte, lecz jawnie dostępne, wymaga jednak „zwracania uwagi” – czyli świadomego, uważnego doświadczania bieżącej chwili. To filozoficzne „tu i teraz”, często podkreślane również w tradycjach wschodnich, takich jak buddyzm, gdzie praktyka uważności (mindfulness) jest kluczowa dla osiągnięcia spokoju i zadowolenia.
Z punktu widzenia psychologii, cytat silnie rezonuje z badaniami nad psychologią pozytywną. Martin Seligman, jeden z jej pionierów, argumentuje, że szczęście nie jest brakiem nieszczęścia, ale obecnością pozytywnych emocji, zaangażowania, relacji, sensu i osiągnięć (PERMA). Cytat Brown koncentruje się na dwóch kluczowych elementach tego modelu: świadomej uwadze i praktyce wdzięczności.
Zwracanie uwagi
Jest psychologicznym odpowiednikiem uważności – zdolności do pełnego doświadczania bieżącej chwili bez osądzania. Badania dowodzą, że praktykowanie uważności zmniejsza stres, poprawia nastrój, zwiększa empatię i sprzyja głębszym relacjom międzyludzkim. Kiedy zwracamy uwagę, stajemy się bardziej świadomi małych przyjemności, które zazwyczaj umykają w zgiełku codziennego życia: smaku porannej kawy, ciepła promieni słońca, czy uśmiechu bliskiej osoby.
Praktyka wdzięczności
To aktywne docenianie dobrych rzeczy, które nas spotykają. Robert Emmons i Michael McCullough, czołowi badacze wdzięczności, pokazali, że regularne wyrażanie wdzięczności prowadzi do zwiększenia poziomu szczęścia, optymizmu, poprawy jakości snu, a nawet wzmocnienia odporności. Wdzięczność zmienia perspektywę, kierując naszą uwagę na to, co posiadamy, zamiast na to, czego nam brakuje. Jest to potężny mechanizm obronny przed pułapką ciągłego dążenia do „więcej” i „lepiej”, która często prowadzi do chronicznego niezadowolenia.
Brown uczy nas, że szczęście to nie cel, do którego biegniemy, lecz stan bycia, który pielęgnujemy. To nie wielkie, jednorazowe wydarzenia, ale suma małych, świadomie zauważanych i docenianych momentów, które budują trwałe poczucie spełnienia i zadowolenia. Przyjmując to podejście, możemy odnaleźć bogactwo w zwyczajności i przekształcić codzienne życie w źródło głębokiej radości.